imprimir página

viernes, 14 de mayo de 2021

Llora la niña

 


 

Llora la niña

Perdida en la alameda

Amargas lágrimas.


Desbocada carrera

Brazos abiertos

!Mamá! Cuanto te quiero.


Niños perdidos

Encontrados besados

Niños traviesos

Corren, retozan, juegan

En la alameda

Desconsuelos perdidos

Alborotos y risas .

 

jueves, 13 de mayo de 2021

Cantiga da dama enamorada I

 


Do meu amor  añoranzas

Hoxe canto

Do meu galan lembranzas

Hoxe choro

Tristezas e saudades

 

Mais polo San Xoán

Ha de vir 

O meu gaio galán

 

Polo maio florido

Ha de rir

O seu mirar belido

 

Polo Noso Señor

Hei d’ouvir

Os seus trovos d’amor


E por Santa María

Hei sentir

Súa doce caricia

 

E carón do meu peito

Chegado o inverno

Durmirá no meu leito

 

 


Invitación al paseo. ( tanka )

 





Tarde de otoño

Tímido asoma el sol 

Entre las nubes

La alameda al paseo

Nos invita amor mío


 

ORBALLO I




De súpeto pequenas diminutas

Finas pingas comezan a caer

Fino orballo na tarde calma e queda

Deste verán que vai mirando cara

O doce outono que non tardará .

O elegante marítimo paseo

Cubrese todo ¿Feitizo ? ¿Milagre ?

De máxicas antucas ,formas, cores

Amoréanse, o unísono danzando

O Inesquecíbel romántico vals

Do mar besando as douradas areas



A RA






O meniño abraiado

Mira, remira, admira

a verde ra que croa

no regato pequeno

que corre rebuldeiro

carón da miña casa.



Milagre , descuberta

Marabilla no asombro

Novedade , sorpresa.



E cauteloso o neno

achégase medoso

pra tocar o misterio.



Esquiva... salta a ra

afúndese nas augas,

perdese…. 
                      e o rapaz

triste,desconsolado,

abandonado... 
                            chora





Aforismo sentimental I

 


 


Las lágrimas? 

                           Colirio para la tristeza

Los besos? 

                           Bálsamo para los pesares




miércoles, 12 de mayo de 2021

Martiño peixeiro








    Lóstrego de cor                                                  

                              Brillo luz                                                   

                                              Eléctrico azul      

                                        

    Dardo frecha                                                      

                              Irisados verdes                                                 

                                                         Turquesas         

                                              

    No límpido ar                                                       

                              Milagre         

                                   

    Afíado

                  mergullo       


    Inalterábel                                                    

                            a tona da auga                                             

                                                        parece        

                                                         

     En triunfo                                                             

                         de novo                                                                 

                                           emerxe           

                                                    

     Clamor

                     Estralo   

                                                    

     Negros verdes                                                 

                               Azuis brancos                                                     

                                                         Alaranxados                                                                                         

      Na pola do amieiro                                             

                                          o martiño peixeiro                                               

                                                                               reluce     

       No seu longo peteiro 

                                              a  presa

 

                                          

  

Y por un beso ..? (de una romántica dama admirada en secreto por Becquer )

 


Romántica dama admirada en secreto por Becquer



El otoño ya desgrana
Sus delicados matices
Tus ojos,mi cruel señora
Como el océano mar 
Calmos Profundos Serenos
Indiferentes Altivos
A trote lento recorren
El multicolor paseo

Que no darían mis ojos
Por una simple mirada 
Que no darían mis manos
Por una suave caricia
 El mundo entero daría
Por una dulce sonrisa
Y por un beso? Señora
Por un beso....moriría

martes, 11 de mayo de 2021

A VELLA GOLETA I

 




      Soltas as amarras                                             

                                       Para sempre rotas                                              

      Adentrase calma                                              

                                       Na néboa mesta                                  

      A vella goleta  

 

      Camiño do olvido

                                       Seu branco velame

      Perdese na brétema

 

       Cangrexa

                         Escandalosa

       Altivas

                         Fachendosas


      Nos mastros de popa

                          Brancos adeuses

                                       Acenos na bruma

       

      Pegadas na memoria

                                       Esquecidas lembranzas

         Dos tempos perdidos

                                        Dos tempos fuxidos

 


Tiempos verbales




Fue lo que fue

 Antes de lo que fue

Pluscuamperfecto

Del recuerdo  fugaz

 Memoria fugitiva

 

Muere en pretérito

El presente continuo

Y de perfecto

Pasa a pluscuamperfecto

Y en un suspiro

Se va el pluscuamperfecto….

Y llega el frío olvido

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


lunes, 10 de mayo de 2021

A mañanciña, nas primeiras horas.







A mañanciña, nas primeiras horas

Aínda a medio espertar o novo sol

Coma reloxo de precision suizo

madrugador e cumpridor acude

O meu pardal a cita cotiá.

Mirándose no vidro reflectido.

Fervello inquedo no ar azul revoa

Axitándose fronte meu ventanal

De ciumes acendido,namorado

Pica teimudo,alporizado peta

O desafiante,retador rival

Que no espello replica altivo airado.

Carnet de Baile ( de una romántica dama admirada en secreto por Becquer)

 


Romántica dama admirada en secreto por Bécquer


De finísima seda y  puro nácar 
exquisita preciosa miniatura
en tus pequeñas delicadas manos 
el pequeño carnet de baile brilla.
Rápidos lentos románticos valses,
vibrantes polkas ,alegres mazurkas
 el salón bullicioso ..resplandece


domingo, 9 de mayo de 2021

Abanico ( de una romántica dama admirada en secreto por Bécquer )

 



Filigranas de fino oro
Iridescente puro nácar
Resplandece tu abanico
Cuando coqueta lo agitas
Ocultando tus negros ojos
De los míos cruel tormento




Cuantas nubes pueden habitar....

 


Cuantas nubes habitar pueden 
en la palabra nube?
Una miríada de nubes

Nubes blancas y solitarias
Leves ligeras suaves
Flotan en el límpido azul 

Nubes rotas deshilachadas
Arriba en lo mas alto
Hebras de seda gasas tules

Nubes de purísimo blanco
Creciendo poderosas
De las tormentas...el presagio

Empedrado.Nubes rizadas
Nubes del Dios Eolo
Por Céfiro pastoreadas

Por el viento Ábrego arrastradas
Grises nubes ceniza
La lluvia del otoño ...anuncian

Nubes,miríadas de nubes
Todas ellas habitan
En las dos sílabas de nubes









Romántica dama admirada en secreto por Bécquer

 


Romántica dama admirada en secreto por Bécquer




Un velo  tenue sutil de tristeza
tus luminosos ojos ensombrece
y en tus pestañas negras largas brilla
una pequeña diminuta  lágrima.
Elegante discreto tu pañuelo
 de suave seda china la retira.

A lo lejos el tren....







A lo lejos

el tren se pierde

Una profunda tristeza impregna

hasta el último resquicio

de mi alma abandonada.

Ni bálsamo, ni loción

ni mágico elixir

podrán mI desconsuelo

mi aflicción aliviar.

Soledades, ausencias

mis ojos lloran.

Y a lo lejos

el tren…..perdido.





En Otoño.. Silencios. ( tanka )







En el jardín

las luciérnagas hacen

Cómplices guiños

A la luna sonriente

En Otoño.. Silencios

sábado, 8 de mayo de 2021

Tu sereno mirar






Tu sereno mirar señora mía

De mis heridas bálsamo consuelo

De mis cuitas de amor, de mi desvelo.

De mis sueños razón de mi alegría


Tus ojos, faro en mi noche sombría,

Esplendorosos brillan en el cielo.

A su radiante luz perdido apelo

Reluciente fulgor del mediodía


Sin tu mirar profundo no sería

Mi vivir un vivir que aún valiera

La pena ser vivido amada mía


Si por tus dulces ojos yo muriera

dulce muerte sería vida mía

la mejor que un mortal tener pudiera

Gotas de poesía

 


 



Gotas de poesía, penas ,lágrimas

En las aguas del mar entretejidas.

Encontrará por fin su puerto el náufrago

Y su sed infinita  apaciguada ? 


 O será su destino, triste y solo

Morir abandonado en la isla mágica  

Donde ahora  tan solo ausencia,  olvido  

Sueños rotos  saudades.. se pasean?


Se enredará en el Mar de los Sargazos 

en la desesperada inútil búsqueda 

De la estrella polar que los malvados 

Piratas del temido Flint  robaron ? 


O quizás la serena calma encuentre,

Acunado por melodiosos cantos ,

En los altos palacios del acuático

Reino  de los Atlantes poderosos?


Donde se dice yacen custodiados

Por el Dios Poseidon  los incorruptos

Restos del capitán Nemo y sus fieles

Compañeros de viajes y aventuras .


Donde dicen descansan condenados

 A vivir abrazados para siempre ,

Por el arpón mortal entrelazados

El legendario  blanco cachalote


 Mocha Dick el cetáceo temido

Y Achab el capitán altivo fiero

Conocido del uno al otro confin

Como el cruel ballenero vengador


Y en las bóvedas pétreas resuena

Ronca la voz del gaviero gritando

 Alegre desde la  cofa  mayor

A barlovento por allí resoplan


O Castigado por su atrevimiento.  

Por Dioses implacables vengativos

 Navegará sin brújula, sin rumbo

A través de las aguas procelosas ?


Toda la eternidad. Sin paz ni calma

Sin pausa, por los tiempos de los tiempos,  

Trás las inalcanzables ilusiones

De la añorada inocencia perdida



 

viernes, 7 de mayo de 2021

Todo ...está dicho

 




Todo... está  ya dicho

Palabras versos rimas

Todo... está  ya escrito


Del dolor, del camino

Del amor, de la vida

Todo... está ya dicho 


De lo sueños perdidos

Tristezas y  alegrías

Todo....está ya escrito


De pobres y de ricos

De fortuna y de ruinas

Todo... está ya dicho


De rojo pasión labios

Suspiros Vida mía

Todo... está escrito


De amores y amoríos

Mentiras y desdichas

Todo... está ya dicho

Todo... está ya escrito


Todo ya escrito

Todo ya dicho





 

Do arce agasallos

 






O outono chega.

De pequenas estrelas

Do arce agasallos

Vermellas... amarelas

Cubrese meu xardín






Llega el otoño









Llega el otoño

Caen, vuelan las hojas

Nacen las setas



Brotan poemas

Buenos, malos…..peores

Inevitables

Tristes y melancólicos

Tópicos del otoño





No souto





Mozos e mozas

Apañando castañas

Cantos e risas



No souto do adro

Emprestados, roubados

Bicos d'outono



Outono no ar

O chan d’ourizos cheo

E nos meus beizos

Teus bicos miña rula

E no souto teus risos



miércoles, 5 de mayo de 2021

lunes, 3 de mayo de 2021

Perlas da mañá

 




Perlas da mañá

Na sutil delicada 

Rede d'araña

Enguedellados fican

 Meus bicos nos teus beizos